BİR OLALIM
Belki tek yürek olsak,
El ele tutuşup hep koşsak,
Ufukların ışığı bizi kör edene kadar baksak,
Kim tutar ki bizleri?
Belki bu karanlığın ardından bir aydınlık çıkıp,
Kaf Dağı’nı tarif edip,
Bizimle gelse,
Kim tutar ki bizleri?
Ben birlik oldum olalı,
Kim tutabilmiş ki bu halkı,
Gel sende yürü bizle ileri,
İşte o andan sonra kimse tutamaz bizleri.
Ben hep merak ettim düşünmenin önemini,
Düşündüğünde anlar düşünmek denen bu nimeti,
Fakat düşünmek varken kimileri,
Tek başına gitmek sanıyor birlik isimli,
Bu akla cennet şeyi,
Hadi gel o zaman bir cennet kuralım,
İsmini de birlik koyalım,
On yaşına geldim ama,
Hala bu cennete doyamadım,
Çalan bir müzik var kulağımda,
Alın birazı da sizin olsun,
Hiçbir şey istemem karşılığında,
Bir cevabım var ama neden diyen adamlara,
Çünkü bu vardır birliğin ruhunda.
Tarık Efe BECEL
5/A 277



