Küçük bir köyde yaşlı bir adam varmış. Bu adam çok yoksulmuş.Bu adamın üç oğlu varmış .Hepsi farklı şehirlerde yaşar ama hiçbiri de babasını arayıp sormazmış.Yaşlı adam çaresizlik içerisinde hayatını sürdürmeye çalışırmış.
Böyle çaresizlikler içinde günler günleri kovalarken, ihtiyarın da durumu hızla kötüye gitmekteymiş.Köyden uzakta,babalarını arayıp sormaya bile vakit ayıramayan bu oğlanlar şehrin o karmaşık,gürültülü havasında yuvarlanıp gidiyormuş.Bu öyle bir yuvarlanış ki babayı unutacak kadar büyükmüş.
Eski gücü kuvveti olmayan ihtiyar adam bir kenarda biriktirmiş olduğu parası olduğunu hatırlamış ve bir huzurevine yerleşmeye karar vermiş.Günler,haftaları,haftalar ayları kovalamış. Zaman bu su misali akıp gidiyormuş. Sonunda ihtiyar , oğullarına fikrini söylemek istemiş ve şehre gitmiş.
-Evlatlarım,siz benim canımın parçalarısınız.Sizler ne yapsanız da ben size kıyamam, kızamam,demiş.
Ben sizlere yük olmak istemem,bu nedenle de bir huzurevine yerleşmeyi düşünüyorum,demiş.
Oğulları duydukları şeyler karşısında şaşırmışlar, adeta donup kalmışlar.Bugüne kadar babalarını arayıp sormadıkları için pişman olmuşlar.
Büyük oğlan:
-Affet baba bizi,seni ne kadar ihmal ettiğimizin farkında bile değildik.Biz, iş güç derken böyle olacağını düşünemedik.Ne olur affet,demiş.
Diğer oğlanlar da ağabeylerinin söylediklerine katıldıklarını söylemiş.Artık babalarını yanlarına alan bu üç kardeş,ona yeterince vakit ayırıp,babalarıyla mutlu bir hayat sürmüşler.
Buse ÇETİN
Karaçalı Ortaokulu
5-A
Yorumlar
Henüz bu habere yorum yapılmamış.
İlk yorum yapan siz olun!